Kleyne Lettertjes: Afvlaggen

De provincie gaat de blauw-wit-rode vlaggen weghalen. Ze hebben gewacht tot Remkes was uitgepraat, maar half oktober gaan alle vlaggen langs de openbare weg weg. De driekleur is nu nog overal. De meeste hangen in lantaarnpalen, maar je ziet ze ook op viaducten en af en toe op erven en huizen. Het is een verdraaid zichtbaar protest tegen de overheid en steeds meer het symbool van het boerenprotest. Een vreemde situatie voor de fabrikanten: de Nederlandse vlag was compleet uit de gratie, maar de protestvlaggen waren niet aan te slepen.

De vlaggen worden dus geruimd. Ook in Bunnik. Het is vast veel werk geweest om al die vlaggen langs de Baan van Fectio en de Schoudermantel met tie-wraps te bevestigen. De hele nacht in touw met een hoogwerker – zijn dat dan die ‘piekbelasters’? En of je het er nou mee eens bent of niet, de vlaggen markeren en annexeren onze gemeente als voorstander van het boerenprotest. Bunnik is een boerendorp, zo blijkt, zelfs met al die stadse mensen zoals ik die er ondertussen huizen. Nu worden de vlaggen verwijderd om te voorkomen dat de onstuimige herfst ze weghaalt. De boerenprotestanten vallen noodgedwongen terug op hun rode boerenzakdoek.

Vlaggendraaien, dat hoeft niet van mij. En zeker niet op de openbare weg. Vroeger beperkten de protesten en meningen zich tot het eigen erf. Toen had je ‘liever een rus in de keuken, dan een raket in de tuin’. Met posters achter de ramen liet je zien waar je voor of juist tegen was. Nu protesteren we publiekelijk. Geen posters meer, maar trektochten naar Den Haag en wapperende symbolen op de openbare weg. Het past in deze tijd. Iedereen heeft recht op zijn mening en spreekt zich uit, niet altijd even genuanceerd. Vanachter schermpjes sturen kleine mensen soms gevaarlijk grote standpunten de wereld in.

Ik ben zelf geen boer, maar ik begrijp de frustratie. Het is een optelsom van zwalkend beleid, stevige tijdsdruk, onzekerheid en grote financiële consequenties. Het adviesrapport van de stikstofbemiddelaar verandert daar weinig aan. De vlaggen zullen gaan en het protest duurt voort. En dat is prima. Iets met boeren en laten, zolang er ook gesprekken worden gevoerd. Maar wat mij betreft volstaat de eigen rode boerenzakdoek als protestvlag vanaf nu. En als ik dan toch een vlaggendraaier moet zijn; laten we ze nog niet ruimen, maar handelen in de tijdgeest van het moment. Waarom draaien we ze gewoon niet nog een keer om? Dan zijn we meteen klaar voor het WK van ons Oranje.

Wouter de Kleyn