Els Butter en Peter van Dalen.
Els Butter en Peter van Dalen. Bertie Boersma

Tel je mee? Vluchtelingenwerk

Maatschappelijk

ODIJK Derde week van Advent: we zijn inmiddels halverwege de tijd van voorbereiding op Kerst. In het Witte Kerkje in Odijk hebben we als thema voor deze weken: ‘Tel je mee?’ Het kerstverhaal maakt duidelijk dat juist ‘kleine’ mensen, zonder macht en invloed, een speciale plek bij God hebben. Jezus zelf kwam naar de aarde als een klein en hulpeloos kind, onder arme omstandigheden. Toen hij nog kind was, moest hij met zijn ouders al op de vlucht voor koning Herodes.

Jezus liet in zijn leven aan mensen merken dat iedereen meetelt. In de aanloop naar Kerst vragen we wekelijks personen, groepen of organisaties uit het dorp hoe zij zich inspannen om ieder mens mee te laten tellen.

[Deze week deel 3]: Vluchtelingenwerk-Samenspraak Bunnik. Aan het woord komen Els Butter en Peter van Dalen.

Allereerst de feiten op een rij. Vluchtelingenwerk Bunnik begeleidt ongeveer 40 volwassenen en zo’n 25 kinderen, op 20 verschillende adressen. Meestal krijgen nieuwkomers ongeveer 2-3 jaar begeleiding. In een enkele situatie, bijvoorbeeld bij gezinshereniging, is men langer betrokken. De meeste mensen zijn afkomstig uit Syrië, Eritrea en Turkije. Maar ook uit Iran, Irak, Ethiopië en Nigeria. Vluchtelingenwerk heeft als doel het stimuleren van de zelfredzaamheid. Ze wil een bijdrage leveren aan het zich thuis voelen in de gemeente en in de gemeenschap.

Peter van Dalen is maatschappelijk begeleider. Dat is iemand die helpt om nieuwkomers wegwijs te maken en hun leven in praktische zin op de rails te krijgen. Peter vertelt: ,,zodra een gezin in onze gemeenschap komt wonen en ik erbij betrokken raak, help ik bij alle praktische zaken. Dat is heel breed: denk maar aan hulp bij de financiën, de administratie, contact met de gemeente, en als er kinderen in het gezin zijn, dan help ik om ervoor te zorgen dat ze naar school kunnen of bijvoorbeeld aan een sport of club mee kunnen doen. Vaak help ik ook met de inrichting van het huis. Want als nieuwkomer, vanuit het AZC, heb je helemaal niets: geen huisraad, geen gereedschap, geen netwerk, niets. Mensen moeten helemaal opnieuw beginnen. En dat red je niet alleen.”

Els is nog niet zo lang werkzaam als taalcoördinator, maar is in de afgelopen 20 jaar op verschillende manieren betrokken geweest bij Vluchtelingenwerk. 

Als taalcoördinator in de kern Odijk zorgt ze er nu voor dat nieuwkomers een taalcoach krijgen die helpt om de Nederlandse taal te leren. Een taalcoach biedt ondersteuning bij het leren van de taal. Want, met taal tel je mee.

Peter doet dit vrijwillige werk al heel lang. Op onze vraag hoe hij hiertoe kwam, vertelt hij: ,,In 1997, ik woonde toen nog in Haastrecht, zag ik een keer een onbekende man langs de Hollandse IJssel lopen. Hij was erg in zichzelf gekeerd en zag er niet goed uit. Ik heb hem aangesproken. Hij bleek uit Bosnië te komen. Via deze man kwam ik op het spoor van Vluchtelingenwerk. Het is zo hard nodig dat mensen begeleid worden, als ze in ons land komen wonen: ze moeten alles opbouwen, ze hebben niks. En als wij niets doen, dan tellen ze ook niet mee. Dan kent niemand ze. Je bent voor de nieuwkomer echt een eerste contactpunt.”

Els is nog niet zo lang werkzaam als taalcoördinator, maar is in de afgelopen 20 jaar op verschillende manieren betrokken geweest bij Vluchtelingenwerk. Als taalcoördinator in de kern Odijk zorgt ze er nu voor dat nieuwkomers een taalcoach krijgen die helpt om de Nederlandse taal te leren. Een taalcoach biedt ondersteuning bij het leren van de taal. Want, met taal tel je mee.

Els: ,,Dat het niet eenvoudig is om een taal te leren, ontdekte ik eens toen ik een workshop volgde bij een Arabisch docent. Ik ontdekte hoe een eenvoudige zin als ‘pak een koffiekopje’ in het Arabisch voor mij een onmogelijke opgave was. Toen drong het tot me door hoe pittig het is om een andere taal te leren, als je helemaal vanaf nul moet beginnen. Daarom zijn taalcoaches ontzettend belangrijk. Doordat de nieuwkomer de taalcoach wekelijks ziet, bouw je ook wel een band op. En dat is mooi, het wordt persoonlijk. Zo word ik soms ‘tante’ genoemd. Dat geeft iets aan van de band die men ervaart.”

,,Wat ik als een pareltje in het werk ervaar? Taal is zo belangrijk bij het inburgeren. Ik moet denken aan die ene meneer die zijn taalcursus al had doorlopen. Maar het lukte hem niet om door een sollicitatie heen te komen. En als je geen baan vindt, dan krijg je geen salaris, geen hypotheek, dan komt alles stil te liggen. We hebben hem toen wat extra taalbegeleiding gegeven en daarna lukte het hem wel. Daar doe je het voor, dat iemand weer verder kan. Dat de toekomst open gaat.”

Peter en Els lichten hun motivatie toe: ,,Je beseft in dit werk hoe bevoorrecht je bent als je in een land woont waar vrede heerst en het veilig is, dat je een dak boven je hoofd hebt en een plek waar je je thuis voelt. Dat gun je toch iedereen?”

Els Butter en Peter van Dalen.
Els Butter en Peter van Dalen.
advertentie