De zoons van de fietsenmaker in Bunnik over hun vader: ‘Sjaak had een groot hart, maar je kwam er niet zomaar bij’

BUNNIK Robert (43) en Casper (39) Koster groeiden op in Bunnik als de ‘zonen van de fietsenmaker’. Het verlies van hun vader Sjaak is groot. Na het overlijden van hun moeder in 1998 waren de drie mannen op elkaar aangewezen. Het is simpelweg zijn aanwezigheid die de zoons het meest gaan missen. ‘Hij was er gewoon altijd’. 

door Agnes Krijnen

Sjaak Koster werd geboren in Bunnik en groeide daar ook op. Casper: ,,Het gezin woonde op de hoek van de Dorpsstraat en de Langstraat, tegenover het Wapen van Bunnik. Daar had zijn opa een fietsenwerkplaats en later een tankstation. Hij was heel veel bij zijn opa en leerde daar het vak. Hij werkte vanaf zijn 15e als fietsenmaker.” Zijn vader was chauffeur bij het bisdom. 

STEVIGE BASIS

In de discotheek in Utrecht, De Dietsche aan het Oudkerkhof, leerde Sjaak zijn vrouw Gerrie uit Breukelen kennen. Sjaak werkte bij fietsenmaker Tinus Coffeng in Bunnik. Het stel trouwde en ging boven de winkel wonen. Ze kregen samen twee zoons, die ze een stevige basis mee gaven. Robert: ,,We gingen naar de Anne Frankschool, het was een goede tijd.”

Sjaak Koster voor de winkel - Ellen de Roo

Bunnik was een veilige omgeving om op te groeien. Casper: ,,Iedereen kende elkaar in die tijd. Het was ons kent ons. Als wij eens kattenkwaad uithaalden, wisten ze onze ouders wel te vinden. Dan waren wij de ‘Kostertjes’.” De opvoeding was rechtvaardig. Robert: ,,Ons werden op een gezonde manier normen en waarden bijgebracht.”

PUBERTEIT OVERGESLAGEN

Toen de jongens in de puberteit zaten, veranderde hun leven ineens drastisch. Casper: ,,Ik zat in de brugklas toen Gerrie plotseling overleed aan een hersenbloeding. We zijn daardoor heel snel volwassen geworden en hebben de puberteit eigenlijk overgeslagen.” Er was veel hulp vanuit familie en vrienden, maar uiteindelijk redden de drie mannen het samen. ,,We deden veel in het huishouden, we kookten omstebeurt.” Er werd niet veel gesproken over hun moeder. ,,Sjaak was geen groot prater over zijn gevoelens.”       

We zijn heel snel volwassen geworden en hebben de puberteit eigenlijk overgeslagen

Dat betekent niet dat hij ongevoelig was. Robert: ,,Hij had een groot goed hart, maar je kwam er niet zomaar bij.” Ook was hij soms conservatief. ,,Hij keek hele andere dingen op televisie dan wij. Wij lagen krom van het lachen om de sketches van Jiskefet, daar begreep hij helemaal niks van. Ook onze muzieksmaken lagen mijlenver uiteen.”

BOSSEN EN BERGEN

Wel deelden de mannen de liefde voor natuur en het buitenleven. Sjaak was een fervent jager. De jongens gingen allebei af en toe mee. Robert heeft later ook gejaagd, maar dan met de boogjacht in Frankrijk. Casper: ,,Hij hield ook echt van wandelen in de natuur, in de bossen en bergen. We gingen ieder jaar naar België op vakantie, een week of twee in een bungalow. Dan gingen we samen ook het bos in.”

Sjaak Koster in zijn werkplaats - Ellen de Roo

Een andere hobby van Sjaak was Antwerpen. Robert: ,,Dat noemde hij de stad van zijn leven. Hij ging er vaak alleen een weekend heen. Hij ging de vaste kroegen af en was gek op de brocantezaken en markten.” Af en toe kwam hij met bijzondere zaken thuis. Casper: 

HUISDIEREN

,,Eén keer kwam hij met een Koreaanse eekhoorn thuis als huisdier. Dat beestje had zich onderweg al door het doosje geknaagd en vloog thuis de hele kamer door. We hebben hem naar het dierentehuis in Zeist gebracht, onder het mom dat hij ‘handtam’ was.”

De winkel was geen baan, het was zijn leven en een ontmoetingsplaats. Het sociale aspect was heel belangrijk.

Er waren wel altijd huisdieren. ,,We hebben lang tamme ratten gehad. En vogels. Een keer kwam Sjaak thuis met een bourkeparkiet. Die was tijdens het jagen op de loop van zijn geweer gaan zitten en nam hij mee naar huis. Dat was de tamste parkiet ooit. Hij zat op je hoofd, op je schouder en op de knopjes van de Nintendo tijdens het gamen.” 

NOOIT MET PENSIOEN

De fietsenwinkel was de rode draad in het leven. Tot het laatst aan toe, hij is 74 jaar geworden, werkte Sjaak als fietsenmaker. Casper: ,,Hij was nooit van plan met pensioen te gaan. De winkel was geen baan, het was zijn leven en een ontmoetingsplaats. Het sociale aspect was heel belangrijk.” Sjaak ging met zijn tijd mee en ging ook elektrische fietsen repareren. ,,De fatbike wilde hij echt niet verkopen, daar lag de grens.”

Sjaak Koster in zijn werkplaats - Ellen de Roo

Ook zijn boekhouding ging niet met de tijd mee. ,,Tot het laatst aan toe schreef hij de hele boekhouding met de hand uit. Hij had ook geen voorraadsysteem. Het werkte zo, dus het hoefde niet anders. Dat paste bij hem.” Zowel Robert als Casper wonen niet meer in Bunnik, maar kwamen vaak langs. Casper met zijn twee kinderen. ,,Hij was een hele trotse opa en liet ze graag de winkel zien. Hij vertelde iedereen die het wilde horen over zijn kleinkinderen.”

BESTE KAMERAAD

Sjaak overleed plotseling, het is een enorme klap voor Robert en Casper. Het zijn de kleine dingen die zij aan hun vader gaan missen. Robert: ,,Sjaak was meer dan mijn vader. Hij was mijn beste kameraad. Om de week kwam ik in Bunnik. We namen samen de week door bij het Wapen van Bunnik of de Chinees.” Sjaak vroeg zijn zoons ook hulp met moderne zaken. ,,Als hij zijn telefoonabonnement niet begreep, belde hij ons. Dat ga ik ook missen.”

Met het overlijden van Sjaak, valt een boegbeeld weg voor Bunnik en een baken voor zijn zoons. Casper: ,,Hij was er gewoon altijd. Als ik langs ging, wist ik dat hij er was en kon ik gewoon even hoi zeggen.”

Sjaak Koster in zijn werkplaats - Ellen de Roo

Alle foto’s bij dit artikel zijn in 2024 gemaakt door Ellen de Roo uit Bunnik, in het kader van een opdracht voor een fotografieopleiding. Zij stelde ze beschikbaar voor dit artikel en voor de familie.