In memoriam Reynt-Jan Sloet van Oldruitenborgh

7 mei 2026 om 17:15 Mensen

Reynt-Jan streek met zijn gezin in 2003 vanuit Haarlem in Werkhoven neer - het dorp waar zijn vrouw Bertien was opgegroeid. Op meerdere continenten gewoond en dan verhuizen naar het kleine charmante Werkhoven, een dorp dat vertrouwd aanvoelde voor Bertien en dat Reynt-Jan slechts kende van bezoekjes aan zijn schoonouders, dat was een sprong.

Reynt-Jan besloot op zoek te gaan naar een eigen manier om te landen in het dorp. Zijn eerste contacten ontstonden met ouders op het schoolplein. Toen fruitbedrijf Vernooij in 2005 een koelhuis van 100 bij 100 meter wilde bouwen - een log en dominant gevaarte dat de contour van Werkhoven zou wegvagen - zocht een groot deel van het dorp elkaar op om dit tegen te houden. Ook Reynt-Jan was zeer gemotiveerd om de kwaliteiten van het dorp te behouden. 

Het werd een overwinning. De vergunning werd afgewezen maar daar waren heel wat tactische stappen voor nodig geweest. In deze dynamiek, met de vele borden waarop moest worden geschaakt, kwamen de kwaliteiten van Reynt-Jan bovendrijven en vond hij zijn plek. Zijn scherpzinnigheid, durf en doorzettingsvermogen konden wonderen doen.

Nu het dorp zo overvallen was door iets wat de kwaliteiten kon aantasten, zo duidelijk kwetsbaar bleek, leek het goed om een Dorpsraad op te richten. Reynt-Jan was daar groot pleitbezorger van, hij vond een actiegroep te reactief - je moest er eerder bij zijn om aan de knoppen te kunnen draaien. Als vanzelfsprekend werd Reynt-Jan voorzitter van de Dorpsraad, van nature bleek hij de aangewezen persoon. 

Reynt-Jan begreep alles van participatie en droeg uit dat alle dorpsbewoners moesten worden betrokken bij de vraag: wat voor dorp willen we zijn? Er worden avonden en enquêtes gehouden en zo kreeg het dorp scherp dat een meerderheid geen grootschalige woningbouw wil, maar gematigd en organisch wil groeien. Steeds een plukje huizen bouwen: grosso modo 250 woningen in tien jaar.

Via deze participatie kon in een Dorpsvisie worden omschreven hoe de ruimtelijke identiteit van het dorp in elkaar stak, met de charme van doorkijkjes en huizen die soms haaks op de rooilijn staan. Hoe belangrijk sociale cohesie was, met een actief verenigingsleven. Middels deze twee speerpunten combineerde de Dorpsraad het romantische beeld van een klein dorp waar mensen elkaar kennen en naar elkaar omzien, met het realisme van bescheiden groei en woningen voor eigen jongeren. Uiteindelijk werd dit opgeschreven in het ‘Werkhoven magazine’ dat iedereen in de bus kreeg.

Oprichting 15 september 2006 - Dorpsraad Werkhoven

De Dorpsraad startte officieel op 15 september 2006 met 25 leden. Met mensen uit alle geledingen, alle clubjes en verenigingen werden aangeschreven. Het enthousiasme was groot - het dorp toonde zich meer verbonden dan ooit. Dorpsraadvergaderingen werden steeds op andere locaties gehouden - achter de snackbar, bij Evert Snel, bij Wil van Echtelt op zolder, de brandweer, in schoolklassen en sportkantines. Bewust zo gedaan om goed contact te houden met het dorp. 

De Dorpsraad kreeg een structuur met commissies waarbij steeds 2 of 3 leden actief werden op een onderwerp: de bouwcommissie keek mee met het Landje van Kemp, de bouw van de MFA en de nieuwbouw op de Delteyk; de sportcommissie signaleerde dingen rondom de verhuizing van de Veldruiters en pleitte voor betere voetbalvelden; een commissie landelijk gebied keek kritisch naar het nieuwe bestemmingsplan voor het buitengebied en het groen; een commissie gezondheid zorgde voor AED’s in het dorp; een commissie water onderhield contact met het waterschap over de waterstanden; een commissie ging met jongeren in gesprek over hun wensen; de commissie verkeer zorgde voor 30 km stickers op de kliko’s en dat er een vrijliggend fietspad langs het Oostromsdijkje kwam; ook de ontwikkelingen op Beverweerd werden op de voet gevolgd, met zelfs een hoorzitting in het kasteel met potentieel nieuwe eigenaren. 

Het grote belang van een eigen Dorpsraad werd in 2008 duidelijk toen de gemeente Bunnik grootschalige woningbouwplannen met 700 tot 800 woningen ten Westen van Werkhoven op kaartjes ging intekenen. Ruim buiten de rode contour. Hier ging de Dorpsraad vol aan de wind zeilen met Reynt-Jan aan het roer. Als inspreker bij de gemeenteraad. Met op de tribune tientallen Werkhovenaren met spandoeken, die vanuit Werkhoven met een volle bus naar het gemeentehuis waren getogen. Het ging de Dorpsraad om de sociale cohesie, die mocht niet verloren gaan. Het dorp wilde in rustig tempo groeien zodat nieuwe inwoners langzaam kunnen aansluiten en meedraaien in het dorp. 

Het lukte de Dorpsraad om deze plannen bij te sturen, de grootschalige woningbouw ten westen van Werkhoven ging van tafel. De nieuwe afspraak was: in 8 jaar groeien met in totaal 200 woningen. Om dit te bereiken was Reynt-Jan druk aan het schaken geweest en haalde hij zelfs gedeputeerde Bart Krol voor een debat naar het dorp. Er werd een petitie met 1100 handtekeningen aangeboden aan de raad, de media werden opgezocht, er werden contacten gelegd met andere Dorpsraden - Reynt-Jan was nieuwsgierig naar hun aanpak. Gelukt!

Voor de gemeente was de Dorpsraad bedreigend. Bij het ondertekenen van een convenant (op 20 december 2006) met afspraken over hoe de Dorpsraad betrokken zou worden bij toekomstig beleid, zei burgemeester Van Rijnbach fijntjes: ,,Ze hebben geen bestuurlijke status. Dat ligt bij de gemeenteraad waarin ook vertegenwoordigers vanuit Werkhoven zitten.” Reynt-Jan wist goed dat het om een papieren tijger ging, maar er was een voet tussen de deur: elke zes weken een gesprek met de wethouder. Dat waren meestal geen fijne gesprekken. Maar het vuur dat in Reynt-Jan brandde om het beste voor het dorp eruit te slepen kon van een beetje tegenwerking ook oplaaien. Hij wist dat hij sprak namens een zelfbewust dorp met een eigen identiteit en een sterke samenhang. 

Reynt-Jan schudt hand van burgemeester Van Rijnbach na ondertekenen convenant (20 dec 2006) - Frank Willems

Reynt-Jan las beleidsstukken in een razendsnel tempo, wist ingewikkelde materie rap te doorgronden en vervolgens anderen erin mee te nemen. Toen hij vond dat een vormgever voor het Magazine te duur was besloot hij het zelf te doen - en in die tijd waren computerprogramma’s ingewikkeld - maar Reynt-Jan maakte het zich in no time eigen. Vaak pakte hij zaken op die anderen lieten liggen. Met wat ergernis, maar hij deed het toch. 

Continue werkte Reynt-Jan aan een netwerk - binnen en buiten het dorp. Dat deed hij sympathiek en innemend. Een bruggenbouwer die steeds een scherp doel voor ogen hield. Dorpsraadleden moesten beloven altijd een luisterend oor richting dorpsgenoten te hebben. Zelf was Reynt-Jan hier een lichtend voorbeeld in. Het uitlaten van de hond kon heel lang uitpakken vanwege de gesprekken op straat. Als Reynt-Jan op vrijdagmiddag de kibbeling voor de lunch haalde, kwam hij vaak met koude vis thuis. 

Een bijzondere kwaliteit van Reynt-Jan was dat hij ontzettend goed kon luisteren en wilde doorgronden waar dingen vandaan kwamen. Niet alleen bij zichzelf, of zijn vrienden, maar ook van het dorp Werkhoven als samenleving in zijn geheel. Hoe zat het dorp in elkaar, hoe liepen de lijntjes, waar botste het en op welke onderwerpen kwamen mensen juist samen?

Het voortbestaan van de Dorpsraad was voor hem niet vanzelfsprekend. Na de eerste jaren wilde hij evalueren: doen we het goed, heeft het zin? Dat werd dan uitgeplozen tijdens een wandeling. Veel dorpelingen hebben met hem gewandeld en daarbij kon alles ter sprake komen. Reynt-Jan was een goede gesprekspartner en een attente vriend.

Het leven van Reynt-Jan kenmerkt zich door een continue leerproces. Ook als voorzitter, het was onmiskenbaar dat hij er talent voor had, maar zelf was hij kritisch en formuleerde punten waarin hij wilde groeien. Terugblikkend ziet de Dorpsraad Reynt-Jan als iemand met ongekende kwaliteiten als voorzitter, iemand die tijdens vergaderingen alle aanwezigen het woord gunde, mensen voelden zich gezien als zij iets inbrachten. De vragen die hij stelde brachten een kwestie snel naar de kern. Indien nodig liet hij een stilte vallen. Zijn samenvattingen waren fenomenaal. De Dorpsraad kon zich geen betere voorzitter wensen, dat vinden we nog steeds. 

Reynt-Jan was uiteindelijk bijna tien jaar voorzitter (2006-2016), al die tijd volhardend en handelend zonder eigenbelang. Na vijf jaar uitte hij de wens om te stoppen maar er was niemand die het waagde zijn grote schoenen te vullen. 

Inmiddels is de Dorpsraad niet actief maar wel alert. Twee bestuurders in ruste hebben als taak het hele circus weer op te tuigen als een nieuwe dreiging op Werkhoven afkomt. Het zou welkom zijn als een nieuwe generatie opstaat die deze beweging wil voortzetten zodat er nog iets nazingt van al het goeds dat is neergezet.  

Helaas is Reynt-Jan op 23 april volkomen onverwacht overleden. Dat is een enorme schok en een groot gemis.

Rob Heijmerink, Sjoerd Cohen, Roel den Dikken, Frank Willems en Kuun Jenniskens

Als startende Dorpsraad samen wandelend door het dorp, hier bij Beverweerd - Dorpsraad Werkhoven